Learn the definition of 'igła magnetyczna'. Check out the pronunciation, synonyms and grammar. Igła magnetyczna, oś bieguna. OpenSubtitles2018.v3. Igła igła magnetyczna - magnes trwały, który zawsze wskazuje północny biegun geograficzny. Igła może być wbudowana w tarczę na której znajduje się podziałka. Jeśli kompas posiada blokadę igły, należy ją zwolnić przed rozpoczęciem określania kierunku; podziałka od 0 do 360 stopni - określa azymut. Może znajdować się na na jedną oś - nie może być zbyt duży ★★★ OSADKA: oś kwiatostanu, na której osadzone są kwiaty ★★★★★ mariola1958: OSTREK: oś, na której obraca się igła magnetyczna busoli ★★★★★ mariola1958: PIASTA: część koła, w którą mocuje się oś ★★★ PNĄCZA: rośliny czepiające się ★★★ RZĘDNA: oś w obraca się nad ogniem ★★★ mariola1958: APTEKA: sklep z lekami ★ mariola1958: FIOLKI: naczynka z lekami ★★★ HANGAR: tu Tu ★★★ kolor40: KANTOR: handluje lekami ★★★★ sylwek: MAKLER: obraca akcjami ★★ OSTREK: oś, na której obraca się igła magnetyczna busoli ★★★★★ mariola1958: ROTATOR: obraca się z f) Dlaczego przed uruchomieniem ćwiczenia igła magnetyczna busoli powinna znajdować się w płaszczyźnie wyznaczonej przez zwoje cewki a nie prostopadle do niej - wyjaśnienie. Busola tangensów składa się z kilkudziesięciu zwojównawiniętych kołowo i ustawionych w płaszczyźnie pionowej. Jeżeli będziemy się posługiwać instrumentem o kiepskiej jakości kompensatora zmuszani będziemy do częstej rektyfikacji niwelatora co wiąże się z dodatkowymi kosztami. Spodarka Centralną częścią spodarki jest tuleja, w której obraca się oś alidady to jest główna oś instrumentu. Skojarz: wiersz, taniec, igła ★★★ SIANO: w nim - gdzieś - igła ★★★ SOPEL: lodowa igła u rynny ★★★ SOSNA: jej liściem igła ★★★ DŹGACZ: igła z peerelowskiej metki ★★★★★ dzejdi: KOMPAS: w nim ruchoma igła ★★★ OSTREK: oś, na której obraca się igła magnetyczna busoli ★★★★★ mariola1958 nAi0rZ. Magnetyzm to dział fizyki zajmujący się oddziaływaniami magnetycznymi materiałów magnetycznych i magnesów oraz przewodników z prądem. W tym artykule znajdziesz podsumowanie najważniejszych informacji o magnetyzmie oraz najważniejsze wzory i zasady z tego działu. Najważniejsze zagadnienia magnetyzmu: Magnesy i bieguny magnetyczne, ferromagnetykiPole magnetyczne, pole magnetyczne ZiemiWłaściwości magnetyczne przewodników z prądem: Linie pola magnetycznego, Pole magnetyczne przewodnika prostoliniowego i Reguła prawej dłoni, Pole magnetyczne przewodnika kołowego, Pole magnetyczne zwojnicy i reguła prawej dłoni dla zwojnicyZjawisko indukcji magnetycznejElektromagnes, Silnik prądu stałegoDodatkowo: Reguła lewej dłoni, Reguła Lenza, Transformator 1. Magnesy Magnes to ciało, które „samo” przyciąga żelazo oraz przyciąga lub odpycha inne magnesy. Magnes wytwarza pole magnetyczne. Każdy magnes posiada dwa bieguny: północny N (zwykle oznaczany kolorem czerwonym) oraz południowy S (zwykle oznaczany kolorem niebieskim). Dwa bieguny magnetyczne jednoimienne (N i N lub S i S) odpychają się wzajemnie, a dwa bieguny różnoimienne (N i S) przyciągają się wzajemnie. Czytaj dalej → 2. Pole magnetyczne Właściwości przestrzeni, w której na umieszczoną igłę magnetyczną (magnes) działają siły magnetyczne nazywamy polem magnetycznym. Igła magnetyczna to mały magnes – znany nam z choćby z kompasu. Jeżeli zbliżymy ją do innego magnesu obróci się wskazując biegun północny tego magnesu. Czytaj dalej → 3. Pole magnetyczne Ziemi Wokół Ziemi istnieje pole magnetyczne. Ziemia zachowuje się jak ogromny magnes sztabkowy. Igła kompasu pokazuje geograficzną północ (i biegun magnetyczny południowy). Czytaj dalej → aby dowiedzieć się dlaczego. Na biegunie geograficznym północnym istnieje biegun magnetyczny południowy, a na biegunie geograficznym południowym biegun magnetyczny północny. 4. Ferromagnetyki Ferromagnetyki to materiały o najsilniejszych właściwościach magnetycznych. Przykładem ferromagnetyka jest żelazo (ferrum po łacinie oznacza właśnie żelazo). Magnes trwały to namagnesowany ferromagnetyk. Ferromagnetyki posiadają domeny magnetyczne, które działają one jak małe magnesy. Domeny magnetyczne są ułożone chaotycznie ale podczas namagnesowania są uporządkowywane i ferromagnetyk staje się magnesem. Czytaj dalej → 5. Właściwości magnetyczne przewodników z prądem Linie pola magnetycznego Pole magnetyczne na rysunku przedstawiamy przy pomocy linii pola magnetycznego. Igła magnetyczna ustawia się zawsze stycznie do linii pola magnetycznego, a biegun północny igły magnetycznej określa zwrot linii. Linie na zewnątrz magnesu mają zwrot od bieguna magnetycznego północnego do bieguna magnetycznego południowego. Pole magnetyczne prostoliniowego przewodnika z prądem Linie pola magnetycznego wokół prostoliniowego przewodnika z prądem mają kształt okręgów leżących w płaszczyźnie prostopadłej do przewodnika, a środki tych okręgów pokrywają się z przewodnikiem. Zwrot tych linii określa reguła prawej dłoni: Jeżeli prawą dłoń obejmiemy przewodnik prostoliniowy w ten sposób, że odchylony kciuk będzie wskazywał kierunek prądu w przewodniku, to ugięte pozostałe palce wskażą zwrot linii pola magnetycznego Pole magnetyczne przewodnika kołowego Jeżeli prąd w przewodniku kołowym płynie zgodnie z ruchem wskazówek zegara to po naszej stronie znajduje się biegun południowy, a po przeciwnej północny. Pole magnetyczne zwojnicy Aby określić bieguny magnetyczne zwojnicy możemy skorzystać z powyższej reguły lub przy pomocy prawej dłoni: Prawą dłonią obejmujemy zwojnicę tak, aby palce wskazywały kierunek prądu w poszczególnych zwojach, a odchylony kciuk wskaże wtedy biegun północny zwojnicy. 6. Zjawisko indukcji magnetycznej Zjawisko indukcji magnetycznej polega na wytworzeniu prądu indukcyjnego w obwodzie, w którym zmienia się pole magnetyczne. Czytaj dalej → 7. Elektromagnes Elektromagnesy wytwarzają silne pole magnetyczne po zasileniu prądem elektrycznym. Elektromagnes zbudowany jest ze zwojnicy i rdzenia ferromagnetycznego. Rdzeń wzmacnia pole magnetyczne zwojnicy nawet kilkaset razy. Najprostszy elektromagnes można wykonać nawijając na gwóżdź przewód elektryczny i podłączając go do baterii. Po podłączeniu będzie on przyciągał niektóre małe przedmioty np. stalowe szpilki. Przykłady zastosowania elektromagnesu to: silniki, prądnice i dzwonek do drzwi. Czytaj dalej → 8. Silnik prądu stałego Silnik elektryczny to urządzenie zamieniające energię elektryczną na mechaniczną. asada działania silnika prądu stałego opiera się na wykorzystaniu pola magnetycznego do obrotu elementu silnika zwanego wirnikiem. Zasada działania silnika prądu stałego: Dwa magnesy różnoimienne stojanu wytwarzają pole magnetyczne, w którym umieszczony jest wirnik, przez który przepływa prąd elektryczny. Pole magnetyczne działa na podłączony do prądu wirnik parą sił, która powoduje obrót wirnika. Komutator zmieniając kierunek prądu w ramce powoduje ciągły obrót wirnika. Czytaj dalej → 9. Dodatkowe informacje Reguła lewej dłoni Na przewodnik z prądem umieszczony w polu magnetycznym działa siła elektrodynamiczna. Kierunek i zwrot siły elektrodynamicznej określa reguła lewej dłoni: Lewą dłoń należy umieścić tak, aby linie sił pola wchodziły prostopadle od wnętrza dłoni, wyprostowane palce wskazywały kierunek prądu, a odchylony kciuk wskaże wtedy kierunek i zwrot siły elektrodynamicznej. Pole magnetyczne działa na przewodnik największą siłą wtedy, gdy jest on ustawiony prostopadle do linii pola magnetycznego. Gdy przewodnik jest ustawiony równolegle do linii pola, wtedy siła elektrodynamiczna jest równa zero. Kierunek siły elektrodynamicznej jest zawsze prostopadły do linii pola magnetycznego i do kierunku przepływu prądu. Reguła Lenza („ reguła przekory” ): Kierunek prądu indukcyjnego jest taki, że pole magnetyczne przez niego wytworzone przeszkadza przyczynie, która go wywołuje. Reguła Lenza wynika z zasady zachowania energii. Zgodnie z tą regułą, gdy zbliżamy magnes do zwojnicy biegunem północnym, to po stronie magnesu zwojnica wytworzy również biegun północny, aby odpychać zbliżający się magnes. Pokonując siłę odpychania magnesu i zwojnicy wykonamy pracę, która zamieni się na energię elektryczną. Zasada zachowania energii zostanie spełniona. Prąd przemienny to taki prąd, którego natężenie prądu i kierunek przepływu prądu ulegają zmianie. Transformator Transformator działa w oparciu o zjawisko indukcji elektromagnetycznej. Związek między liczbą zwojów uzwojenia pierwotnego i wtórnego, a napięciami i natężeniami prądów w uzwojeniach: \large \frac{n_w}{n_p} = \frac{U_w}{U_p} \large \frac{n_w}{n_p} = \frac{I_p}{I_w} n w, n p – liczba zwojów uzwojenia wtórnego i pierwotnegoU w , U p – napięcia na uzwojeniu wtórnym i pierwotnymI w , I p – natężenia prądów w uzwojeniu wtórnym i pierwotnym. Moc uzwojenia wtórnego nie może być większa od mocy uzwojenia pierwotnego, ponieważ transformator jedynie przetwarza energię elektryczną. Kompas to proste urządzenie, które nieraz uratowało ludzi z opresji. Powinien znaleźć się w podstawowym ekwipunku każdego wędrowca, żeglarza i turysty. Kiedy inne metody określania kierunków zawiodą, kompas wyznaczy właściwą treściKompas jak działa?Kompas jak czytać?Jaki kompas wybrać?Kompas elektronicznyKompas żeglarski Kompas turystycznyJaki kompas do lasu?Ile kosztuje kompas?Kompas jak działa?Najważniejszym elementem kompasu jest igła magnetyczna, która swobodnie obraca się wskazując kierunki świata. Igła ma właściwości magnesu, posiada więc dwa bieguny: północny i południowy. Dlaczego kompas wskazuje kierunek północ południe? Aby odpowiedzieć na to pytanie, musimy wiedzieć, w jaki sposób działa kompas. Jądro znajdujące się wewnątrz Ziemi wytwarza pole magnetyczne. Jego linie rozkładają się orientacyjnie wzdłuż kierunku północ-południe. Igła kompasu jest podatna na działanie tego pola i ustawia się wzdłuż jego linii. A dlaczego kompas wskazuje północ? Dwa takie same bieguny odpychają się, a dwa różne przyciągają. Ponieważ biegun północny geograficzny to południowy biegun magnetyczny, przyciąga on północną „część” igły, wskazując tym samym północ geograficzną. Pamiętajmy, że stosując kompas kierunki oznaczone są następująco: litera N to północ, południe – S, wschód – E, a zachód – jak czytać?Kompas – jak używać tego urządzenia, żeby zawsze wskazało nam dobrą drogę? Aby zorientować się w terenie, będziemy potrzebowali kompasu i mapy. Najpierw trzeba zlokalizować na mapie swoje położenie i zaznaczyć miejsce, do którego zmierzamy. Następnie należy położyć kompas na mapie w taki sposób, aby kierunki na mapie zgadzały się z kierunkami kompasu. Teraz czas, żeby określić na kompasie północ. Obracamy kompas, aż wskazówka północy zrówna się z kierunkiem północnym na mapie. Kolejno przykładamy bok kompasu tak, aby połączył on punkt, w którym się znajdujemy z punktem docelowym. Obracamy kompas, żeby jego linie pokryły się z liniami północ-południe na mapie. Teraz kierujemy się w stronę punktu docelowego. Kompas powinien być trzymany pionowo do ziemi. Z kolei my ustawmy się w kierunku wskazywanym przez strzałkę kompasu (nie igłę). Idziemy we wskazanym kierunku. Co jakiś czas sprawdzajmy, czy wskazany kierunek na pewno jest kompas wybrać?Kompas magnetyczny jest prosty w obsłudze, niedrogi, działa niezależnie od pogody i elektroniki. Nawigowanie z jego użyciem może być jednak nieco trudne i potrzebna jest do tego mapa. Kompasy magnetyczne mogą też przestać działać prawidłowo, jeśli znajdą się w pobliżu metalowych przedmiotów, urządzeń elektrycznych i magnesów. W sklepach można znaleźć rozwiązania bardziej specjalistyczne kompas wojskowy, wykonany z mocniejszych materiałów, odporny na uderzenia, wstrząsy i działanie czynników elektronicznyKompas cyfrowy bezbłędnie wskazuje drogę na podstawie danych z satelity. Ciekawym rozwiązaniem jest kompas GPS zsynchronizowany z nawigacją. Na jego działanie nie mają wpływu metalowe przedmioty i magnesy. Do wad należą jednak: możliwość złego działania podczas burzy i mgły oraz podatność elektroniki na żeglarskiDobry kompas jachtowy powinien być przede wszystkim odporny na wodę i wilgoć, posiadać zielone oświetlenie nocne i obudowę odporną na promienie UV. Dodatkowymi atutami będzie solidna oś obrotowa ze stali, szafirowy mechanizm i kompensatory ułatwiające ustawienie turystycznyKompas może być używany w każdym rodzaju turystyki. Kompas nurkowy wyróżnia się fosforyzującą tarczą i obudową wypełnioną olejem karbonowym, dzięki czemu jest ona bardzo odporna na uszkodzenia i zarysowania. Działa precyzyjnie nawet pod kątem 30°. Kompas rowerowy często jest umieszczany w dzwonku. Ozdobny model to idealny prezent dla dziecka – uczy i bawi. Z kolei podczas górskich wędrówek na pewno przyda się kompas na rękę w formie zegarka. Dobrze, jeśli takie urządzenie jest lekkie, odporne na wstrząsy i posiada gumową obudowę. Z solidnym kompasem sport i rozrywka nawet w najdalszych zakątkach świata będzie czystą przyjemnością! Przez pole magnetyczne Ziemi jest efekt magnetyczny że jaką wywiera Ziemi i który rozciąga się od jego wnętrza do setek kilometrów w przestrzeni. Jest bardzo podobny do tego wytwarzanego przez magnes sztabkowy. Pomysł ten został zasugerowany przez angielskiego naukowca Williama Gilberta w XVII wieku, który również zauważył, że nie jest możliwe oddzielenie biegunów magnesu. Rysunek 1 przedstawia linie pola magnetycznego Ziemi. Są zawsze zamknięte, przechodzą przez wnętrze i wychodzą na zewnątrz, tworząc rodzaj osłony. Rysunek 1. Pole magnetyczne Ziemi przypomina magnes sztabkowy. Źródło: Wikimedia pola magnetycznego Ziemi wciąż pozostaje tajemnicą. Zewnętrzne jądro ziemi, wykonane z żeliwa, nie może samo z siebie wytworzyć pola, ponieważ temperatura jest taka, że ​​niszczy porządek magnetyczny. Próg temperatury dla tego jest znany jako temperatura Curie. Dlatego nie jest możliwe, aby duża masa namagnesowanego materiału była odpowiedzialna za pole. Wykluczając tę ​​hipotezę, musimy poszukać pochodzenia pola w innym zjawisku: rotacji Ziemi. To powoduje, że stopiony rdzeń obraca się nierównomiernie, tworząc efekt dynama, w którym płyn samorzutnie wytwarza pole magnetyczne. Uważa się, że efekt dynama jest przyczyną magnetyzmu obiektów astronomicznych, na przykład Słońca. Jednak do tej pory nie wiadomo, dlaczego płyn zachowuje się w ten sposób i jak utrzymują się wytwarzane prądy elektryczne. cechy - Ziemskie pole magnetyczne jest wynikiem trzech elementów: samego pola wewnętrznego, zewnętrznego pola magnetycznego i minerałów magnetycznych w skorupie: Pole wewnętrzne: przypomina dipol magnetyczny (magnes) znajdujący się w centrum Ziemi i jego udział wynosi około 90%. Zmienia się bardzo powoli w czasie. Pole zewnętrzne: pochodzi z aktywności słonecznej w warstwach atmosfery. Nie wygląda jak dipol i ma wiele odmian: codzienne, roczne, burze magnetyczne i inne. Skały magnetyczne w skorupie ziemskiej, które również tworzą własne pole. - Pole magnetyczne jest spolaryzowane, przedstawiając bieguny północne i południowe, podobnie jak magnes sztabkowy. - Ponieważ przeciwległe bieguny przyciągają się, igła kompasu, będąca jego biegunem północnym, zawsze wskazuje w pobliżu geograficznej północy, gdzie znajduje się południowy biegun magnesu Ziemi. - Kierunek pola magnetycznego jest przedstawiony w postaci zamkniętych linii, które wychodzą z magnetycznego południa (biegun północny magnesu) i wchodzą w magnetyczną północ (biegun południowy magnesu). - Na północy magnetycznej - a także na południu magnetycznym - pole jest prostopadłe do powierzchni ziemi, podczas gdy na równiku pole to wypasane. (patrz rysunek 1) - Natężenie pola jest znacznie większe na biegunach niż na równiku. - Oś ziemskiego dipola (rysunek 1) i oś obrotu nie są wyrównane. Między nimi występuje przemieszczenie 11,2º. Elementy geomagnetyczne Ponieważ pole magnetyczne jest wektorem, kartezjański układ współrzędnych XYZ z początkiem O pomaga ustalić jego położenie. Rysunek 2. Elementy geomagnetyczne. Źródło: F. natężenie pola magnetycznego lub indukcji wynosi B, a jego rzuty lub składowe to: H w poziomie i Z w pionie. Są ze sobą powiązane: -D, kąt deklinacji magnetycznej, utworzony między H i geograficzną północą (oś X), dodatni na wschodzie i ujemny na zachodzie. -I, kąt nachylenia magnetycznego między B i H, dodatni, jeśli B jest poniżej poziomu. Igła kompasu zostanie zorientowana w kierunku H, poziomej składowej pola. Płaszczyzna określona przez B i H nazywana jest południkiem magnetycznym, natomiast ZX jest południkiem geograficznym. Wektor pola magnetycznego jest w pełni określony, jeśli znane są trzy z następujących wielkości, które nazywane są elementami geomagnetycznymi: B , H, D, I, X, Y, Z. Funkcjonować Oto niektóre z najważniejszych funkcji pola magnetycznego Ziemi: -Ludzie używali go do orientowania się za pomocą kompasu od setek lat. -Pełnia funkcję ochronną planety, otaczając ją i odbijając naładowane cząstki, które nieustannie emituje Słońce. -Chociaż ziemskie pole magnetyczne (30 - 60 mikro Tesli) jest słabe w porównaniu z polami w laboratorium, jest na tyle silne, że niektóre zwierzęta używają go do orientacji. Tak samo jak ptaki wędrowne, gołębie pocztowe, wieloryby i niektóre ławice ryb. -Magnetometria czyli pomiar pola magnetycznego służy do poszukiwania surowców mineralnych. Zorza polarna i południe Znane są odpowiednio jako północne lub południowe światła. Pojawiają się na szerokościach geograficznych w pobliżu biegunów, gdzie pole magnetyczne jest prawie prostopadłe do powierzchni Ziemi i znacznie silniejsze niż na równiku. Rysunek 3. Zorza polarna na Alasce. Źródło: Wikimedia się z dużej ilości naładowanych cząstek, które Słońce wysyła w sposób ciągły. Te, które są uwięzione przez pole, zwykle dryfują w kierunku biegunów z powodu większej intensywności. Tam wykorzystują to do jonizacji atmosfery, w wyniku czego emitowane jest światło widzialne. Zorza polarna jest widoczna na Alasce, w Kanadzie i północnej Europie ze względu na bliskość bieguna magnetycznego. Ale z powodu ich migracji możliwe jest, że z czasem staną się bardziej widoczne na północy Rosji. Jednak na razie nie wydaje się, aby tak było, ponieważ zorze nie podążają dokładnie za błędną północą magnetyczną. Deklinacja magnetyczna i nawigacja W nawigacji, zwłaszcza podczas bardzo długich podróży, niezwykle ważna jest znajomość deklinacji magnetycznej, aby dokonać niezbędnej korekty i znaleźć prawdziwą północ. Osiąga się to za pomocą map, które wskazują linie równej deklinacji (izogonalnej), ponieważ deklinacja różni się znacznie w zależności od położenia geograficznego. Wynika to z faktu, że pole magnetyczne nieustannie doświadcza lokalnych zmian. Wielkie liczby namalowane na pasach startowych to kierunki w stopniach względem północy magnetycznej, podzielone przez 10 i zaokrąglone. Faceci z północy Choć może się to wydawać zagmatwane, istnieje kilka typów północy, określonych przez określone kryteria. W ten sposób możemy znaleźć: Północ magnetyczna to punkt na Ziemi, w którym pole magnetyczne jest prostopadłe do powierzchni. Tam wskazuje kompas, a przy okazji, nie jest on antypodalny (diametralnie przeciwny) względem magnetycznego południa. Północ geomagnetyczna to miejsce, w którym oś dipola magnetycznego wznosi się na powierzchnię (patrz rysunek 1). Ponieważ pole magnetyczne Ziemi jest nieco bardziej złożone niż pole dipolowe, punkt ten nie pokrywa się dokładnie z północą magnetyczną. Geograficzna północ przechodzi przez nią oś obrotu ziemi. Na północ od Lamberta lub siatki znajduje się punkt, w którym zbiegają się południki map. Nie pokrywa się dokładnie z rzeczywistą lub geograficzną północą, ponieważ sferyczna powierzchnia Ziemi jest zniekształcona podczas rzutowania na płaszczyznę. Rysunek 4. Różne północy i ich lokalizacja. Źródło: Wikimedia Commons. CavitOdwrócenie pola magnetycznego Jest zagadkowy fakt: bieguny magnetyczne mogą zmieniać położenie w ciągu kilku tysięcy lat i to się obecnie dzieje. W rzeczywistości wiadomo, że wydarzyło się to 171 razy wcześniej, w ciągu ostatnich 17 milionów lat. Dowody znajdują się w skałach wychodzących ze szczeliny na środku Oceanu Atlantyckiego. Jak się okazuje, skała stygnie i krzepnie, wyznaczając na chwilę kierunek namagnesowania Ziemi, co zostaje zachowane. Ale jak dotąd nie ma zadowalającego wyjaśnienia, dlaczego tak się dzieje, ani źródła energii potrzebnej do odwrócenia pola. Jak wspomniano wcześniej, północ magnetyczna zmierza obecnie szybko w kierunku Syberii, a południe również, choć wolniej, porusza się. Niektórzy eksperci uważają, że jest to spowodowane przepływem ciekłego żelaza z dużą prędkością tuż pod Kanadą, który osłabia pole. Może to być również początek magnetycznego odwrócenia. Ostatni, który miał miejsce, miał miejsce 700 000 lat temu. Może się zdarzyć, że dynamo, które wywołuje ziemski magnetyzm, wyłącza się na jakiś czas, spontanicznie lub w wyniku jakiejś zewnętrznej interwencji, takiej jak na przykład zbliżająca się kometa, chociaż nie ma na to dowodów. Kiedy dynamo uruchamia się ponownie, bieguny magnetyczne zamieniają się miejscami. Ale może się również zdarzyć, że inwersja nie jest całkowita, a tymczasowe odchylenie osi dipola, które ostatecznie powróci do pierwotnego położenia. Eksperyment Odbywa się to za pomocą cewek Helmholtza: dwóch identycznych i koncentrycznych cewek kołowych, przez które przepływa to samo natężenie prądu. Pole magnetyczne cewek oddziałuje z polem Ziemi, powodując powstanie pola magnetycznego. Rysunek 5. Eksperyment w celu określenia wartości pola magnetycznego Ziemi. Źródło: F. cewek wytwarzane jest w przybliżeniu jednolite pole magnetyczne, którego wielkość wynosi: -Jest natężenie prądu -μ o to przenikalność magnetyczna próżni -R jest promieniem cewek Proces W kompas umieszczony w osiowym osi cewki, określają kierunek ziemskiego pola magnetycznego B T . -Oriente oś cewki jest prostopadła do B , T . Zatem pole B H generowany prąd przepływa będą prostopadłe do B , T . W tym przypadku: Rysunek 6. Wynikowe pole jest tym, co zaznaczy igła kompasu. Źródło: F. H jest proporcjonalne do prądu przepływającego przez cewki, tak że B H = kI, gdzie k jest stałą zależną od geometrii wspomnianych cewek: promienia i liczby zwojów. Prąd pomiarowy, może mieć wartość B H . Po to aby: A zatem: -Różne prądy są przepuszczane przez cewki, a pary (I, tg θ) są zapisywane w tabeli. -Wykres I vs. tg θ. Ponieważ zależność jest liniowa, oczekujemy uzyskania prostej, której nachylenie m wynosi: -Wreszcie od prostej - linia dopasowania najmniejszych kwadratów lub korektę widzenia, to przechodzi do określenia wartości B, T . Bibliografia Pole magnetyczne Ziemi. Odzyskany z: Grupa Magneto-hydrodynamiki Uniwersytetu Navarra. Efekt dynama: historia. Odzyskany z: Kirkpatrick, L. 2007. Fizyka: spojrzenie na świat. 6. wydanie skrócone. Cengage Learning. GARNEK. Ziemskie pole magnetyczne i jego zmiany w czasie. Odzyskany z: NatGeo. Północny biegun magnetyczny Ziemi się porusza. Odzyskany z: Amerykański naukowiec. Ziemia ma więcej niż jeden biegun północny. Odzyskany z: Wikipedia. Biegun geomagnetyczny. Odzyskane z: Działanie kompasuKompas inaczej busola to przyrząd, którego zadaniem jest wskazywanie kierunku północnego, ma on na celu pomagać w jest zbudowany z igły magnetycznej, która obraca się oraz z podziałki kątowej, na której naniesione zostały symbole: północ – N, południe – S, wschód – E i zachód – magnetyczna działa, ponieważ jest namagnesowana, pokazuje zawsze kierunek linii pola magnetycznego. Kompas może być magnetyczny, elektromechaniczny, geodezyjny, geologiczny, żyroskopowy i słoneczny. Najbardziej znany to kompas magnetyczny, który wyznacza kierunek południka magnetycznego. Jest zbudowany z igły magnetycznej ułożonej na pionowej osi i tarczy z podziałką kątowa, tzw. różą działanie kompasu magnetycznego mogą zakłócać będące w jego pobliżu magnesy, przedmioty ferromagnetyków, a także przewody przewodzące prąd o dużym natężeniu. Obiekty takie zaburzają naturalne pole magnetyczne Ziemi. Wyjątkowym rodzajem kompasu, na który należałoby zwrócić uwagę jest jest kompas żyroskopowy, będący pierwszym i najprostszym systemem nawigacji zaletami żyroskopu jest to, że pokazuje on biegun geograficzny, a nie biegun geomagnetyczny. Poza tym cechuje go szybka reakcja i brak oscylacji wskazań przy zmianie kursu. Nie jest też wrażliwy na wpływ mas magnetycznych i zaburzeń pola magnetycznego. Tego typu kompas jest wykorzystywany na statkach i w samolotach, kierunek w żyroskopie nim pokazuje żyroskop, tzw. bąk symetryczny, a nie igła magnetyczna. Żyroskop to ciało stałe, które obraca się i jest przytwierdzone do stałej podstawy. Pole magnetyczne jest obszarem, w którym działają siły magnetyczne. Stanowi ono jedną z postaci pola elektromagnetycznego. Źródłem pola magnetycznego są poruszające się w nim ładunki elektryczne. Pole magnetyczne posiada charakterystyczną właściwość przestrzeni, która polega na tym, iż jeśli w tej przestrzeni umieści się magnesy lub przewodniki z przepływającym przez nie prądem elektrycznym lub poruszającymi się ładunkami elektrycznymi, to będą na nie działały siły magnetyczne. Do wykrywania pola magnetycznego służy najczęściej mały, lekki magnes uformowany na kształt igły (tzw. igła magnetyczna). Końce igły magnetycznej są pomalowane zazwyczaj na kolor czerwony i niebieski. Igłą magnetyczną może być także kawałek namagnesowanego drutu. Żeby igła magnetyczna działała, musi mieć możliwość lekkiego obracania się. Opory ruchu w czasie obrotu powinny być niewielkie. W celu osiągnięcia tego można podeprzeć igłę magnetyczną na czubku jakiegoś szpikulca w samym środku ciężkości. Jeżeli szpilka ma ostry koniec, to opory ruchu podczas obracania będą niewielkie. Nawet mała siła magnetyczna spowoduje przekręcenie się igły. Pole magnetyczne posiada taką właściwość przestrzeni, iż umieszczone wewnątrz danego obszaru igły magnetyczne będą mogły obracać się lub utrzymywać stały kierunek, pomimo prób wytrącania ich z pierwotnego ustawienia. Drugim sposobem na wykrywanie pola magnetycznego jest badanie siły działającej na ładunki elektryczne. Albowiem pole magnetyczne działa również na poruszające się cząstki naładowane bądź na przewodniki z prądem, w których poruszają się ładunki. Siłę działającą na ładunek elektryczny poruszający się w polu magnetycznym nazywamy siłą Lorentza. Własności pola magnetycznego: Pole magnetyczne charakteryzują dwa rodzaje wektorów: natężenia pola magnetycznego H oraz indukcji magnetycznej B. Nazywa się je także polem wektorowym i przedstawia jako linie pola magnetycznego. Jego kierunek określa ustawienie igły magnetycznej albo obwodu, w którym płynie prąd elektryczny. Pole magnetyczne definiuje się poprzez siłę działająca na poruszający się ładunek w tym polu. W kołowym polu magnetycznym linie układają się we współśrodkowe okręgi. Wytwarza je nieskończenie długi prostoliniowy przewodnik. Indukcja magnetyczna tego rodzaju pola maleje odwrotnie proporcjonalnie do odległości od przewodnika. Źródłami pola magnetycznego są: trwale namagnesowane ciała, ładunki elektryczne w ruchu jednostajnym, Ziemia, magnesy. Stal w polu magnetycznym zakłóca to pole, gdyż wytwarza ona swoje własne pole.

oś na której obraca się igła magnetyczna